Can sınıfta arkadaşlarıyla halka oldu. Öğretmen kısa bir anlatma oyunu başlattı. Herkes sırayla günlük bir olayı anlatacaktı. Can önce çok hızlı konuşmaya başladı. Kelimeler birbirine yaklaşınca arkadaşları zor anladı.
Öğretmen gülümseyip küçük bir işaret yaptı. “Biraz yavaş ve sakin konuşabilirsin,” dedi. Can derin bir nefes aldı. Sonra cümlelerini uygun hızda söylemeye başladı. Her cümlenin sonunda kısa bir duraklama yaptı.
Can, sabah kedisine mama verdiğini anlattı. Bu kez arkadaşları her kelimeyi rahatça anladı. Ela, “Seni çok net duydum,” dedi. Can konuşurken sakin kaldı ve acele etmedi.
Sıra yeniden Can’a geldi. Can önce nefesini düzenledi, sonra başladı. Uygun hızda konuşunca anlatmak kolaylaştı. Can, doğru hızla konuşabildiği için sevindi.
