Ela ve Can, sabah parka birlikte gittiler. Yanlarında küçük bir sepet vardı. Sepeti ağacın altına dikkatlice bıraktılar. Sonra yan yana oturup çevreye baktılar.
Ela, sepetten taze meyveler çıkardı. Can da iki küçük sandviç hazırladı. Birlikte yavaş ve sakin konuşarak yemek yediler. Her cümleyi tek nefeste söylemeye çalıştılar.
Bir süre sonra yanlarına küçük bir kedi geldi. Ela, kediye yumuşakça dokundu ve gülümsedi. Can, “Ne güzel bir gün,” dedi. Ela da rahat bir sesle aynı cümleyi söyledi.
Dönüşte birlikte kısa cümleler kurdular. Sözcükleri acele etmeden bir arada söylediler. Parktan mutlu ve sakin şekilde ayrıldılar.
