Ela ve Can öğretmenleriyle sınıfta kitap okuyordu. Öğretmen, konuşurken ses tonunu değiştirmeyi gösterdi. Mutlu cümlede sesi biraz yükseltti. Sakin cümlede sesi yeniden alçalttı.
Ela, “Bugün birlikte resim yapacağız,” diye söyledi. Cümlenin başında sesi yükseldi, sonunda yumuşadı. Can, “Kalemimi buldum,” derken sesi alçaldı. Öğretmen ikisini dikkatle dinledi ve gülümsedi.
Sonra öğretmen kısa bir soru sordu. “Hazır mısınız?” derken sesi sonunda yükseldi. Ela ve Can birlikte “Hazırız,” diye cevapladı. Bu kez sesleri cümlenin sonunda alçaldı.
Ders sonunda herkes sırayla kısa cümleler söyledi. Çocuklar ses tonlarını anlamına göre değiştirdi. Öğretmen, “Harika dinlediniz ve güzel konuştunuz,” dedi. Herkes çalışmayı keyifle tamamladı.
