Öğretmen Ayşe, sınıfta kısa bir hikâye okudu. Sonra çocuklara, önemli kelimeleri sesle belirginleştirmeyi anlattı. Ali sırayla konuşmak için elini kaldırdı.
Ali, "Bahçede büyük bir ağaç gördüm," dedi. Öğretmen, büyük kelimesini daha belirgin söylemesini istedi. Ali bu kez büyük kelimesini biraz güçlü söyledi.
Ela, "Ağacın altında küçük bir kedi vardı," dedi. Ela, küçük kelimesini yavaş ve net söyledi. Böylece dinleyenler önemli ayrıntıyı hemen fark etti.
Can da konuşmaya katıldı. "Kedi çok hızlı koştu, sonra durdu," dedi. Can, çok hızlı sözlerini canlı bir sesle söyledi.
Öğretmen gülümsedi. Çocuklar, doğru yerde yapılan vurgu konuşmayı daha anlaşılır yaptı. Herkes sırayla konuştu ve birbirini dikkatle dinledi.
